هيچ کس ويرانيم را حس نکرد وسعت حيرانيم را حس نکرد

 

 در ميان خنده های تلخ من ديده ی بارانيم را حس نکرد

 

 در هجوم لحظه های بی کسی غربت پنهانيم را حس نکرد

 

 آن که با آغاز من مأنوس بود لحظه ی پايانيم را حس نکرد